Digitaal Productpaspoort (DPP) voor textiel: stand van zaken en planning 2027–2029
Wat weten we nu en wat nog niet?
Vorige week ben ik weer naar het DPP Festival geweest in Hilversum. Het festival wordt georganiseerd door TNO, GS1 Nederland en het Centre of Excellence for Digital Product Passports (CoE-DPP). Een dag vol sessies over het Digital Product Passport, de technische standaarden erachter en vooral ook veel praktijkvoorbeelden van bedrijven die er al mee bezig zijn.
Voor mij was textiel een van de interessantste onderwerpen. Niet omdat alles al duidelijk is, juist niet. Maar je merkt wel dat de voorbereiding steeds concreter wordt.
De grote lijn staat inmiddels. De ESPR is het wettelijke kader en textiel is een van de onderliggende productgroepen. De echte product specifieke eisen komen pas in de Delegated Act voor textiel. Die staat volgens de huidige planning voor Q4 2027. Dat is dus eigenlijk het moment waarop bedrijven pas echt weten waar ze juridisch aan toe zijn.
Tot die tijd weten we al best veel, maar nog niet genoeg om te zeggen: dit is straks precies het DPP dat je moet bouwen.
Tijdens het festival werd midden 2029 genoemd als verwachting voor het moment waarop bedrijven alles op orde moeten hebben. Dat is nog geen harde wettelijke datum, maar het geeft wel een redelijke richting: eerst de regels in 2027, daarna implementeren.
De mogelijke inhoud van het textiel DPP wordt al zichtbaar
Het Joint Research Centre (JRC) werkt ondertussen verder aan de inhoudelijke voorbereiding voor textiel. Daarbij wordt gekeken naar welke informatie straks relevant kan worden voor het DPP, maar ook naar mogelijke ecodesign-eisen.
Er is inmiddels een praktische textieltemplate waarin je goed kunt zien waar nu aan wordt gedacht. Daarin staan bijvoorbeeld velden voor product- en batchidentificatie, vezelsamenstelling, fabrikant en importeur, substances of concern, recycled content, organic content, footprint, repair en end-of-life informatie.
Je kunt die hier zelf bekijken: Textiles JRC Template-demonstrator
Ik vind dit vooral handig omdat het de theorie een stuk concreter maakt. Het is nog geen definitieve wettelijke lijst, maar het laat wel goed zien welke onderwerpen en datavelden nu serieus worden onderzocht en uiteindelijk, al dan niet aangepast, in de Delegated Act kunnen terugkomen.
Ook robustness en recyclability kunnen meetbaar worden
Wat mij tijdens het festival ook opviel, is dat het JRC verder kijkt dan alleen losse informatievelden.Er worden mogelijke design options onderzocht voor onder andere robustness, recyclability, recycled content, environmental footprint en carbon footprint.
Bij robustness wordt gekeken naar zaken die je echt kunt testen, zoals maatverandering na wassen, spirality en hoe stof, naden en andere onderdelen zich houden. Bij recyclability spelen weer andere factoren mee, zoals de vraag of een product uit één materiaal bestaat, of er coatings of prints op zitten, hoeveel elastaan erin zit en of de gebruikte vezelmix technisch goed te recyclen is. Ook recycled content, environmental footprint en carbon footprint komen terug in de voorstellen.
Dat zijn nu nog voorstellen uit de voorbereidende studie. Het Ecodesign Forum en de Commissie moeten uiteindelijk bepalen wat daarvan echt in de Delegated Act terechtkomt.
Maar het laat wel iets belangrijks zien. Het DPP wordt waarschijnlijk niet alleen een digitale plek waar je productinformatie verzamelt. Het kan ook direct invloed krijgen op productontwikkeling, materiaalkeuzes en ontwerp.
Model, batch of ieder afzonderlijk kledingstuk?
Ook daar is nog geen definitief antwoord op.
De ESPR laat model-, batch- en itemniveau toe. Voor textiel moet nog worden bepaald welke granulariteit straks geldt. Dat verschil is in de praktijk nogal groot. Een DPP op modelniveau is iets heel anders dan ieder kledingstuk afzonderlijk een unieke identiteit geven.
Tijdens het festival zag ik mooie voorbeelden van grote bedrijven die al op itemniveau met RFID werken. Niet omdat de DPP dat vandaag al verplicht, maar omdat het in de operatie ook echt voordeel oplevert. Denk aan sneller voorraad tellen, grote aantallen producten tegelijk uitlezen en veel gerichter een recall uitvoeren. En als je diezelfde identiteit later kunt gebruiken voor reparatie, resale of recycling, wordt het nog interessanter.
Via deze link een voorbeeld van hoe model-, batch- en serieniveau technisch gecombineerd kunnen worden
Maar juist daar kwam tijdens de workshop meteen een heel praktische vraag bij: hoe houd je die identiteit eigenlijk gedurende de hele levenscyclus vast?
Mensen knippen labels uit kleding, hangtags verdwijnen in de prullenbak, een broek wordt korter gemaakt of een jas krijgt een nieuwe rits. Daarna kan het kledingstuk tweedehands worden verkocht en uiteindelijk misschien worden versnipperd voor recycling. Wanneer is het dan nog hetzelfde product? Wie mag het DPP aanpassen? En hoe houd je de koppeling tussen het fysieke product en het digitale paspoort in stand als de drager verdwenen is?
Dat zijn geen kleine details. Juist daar moet de komende jaren nog veel worden uitgewerkt.
Het DPP Registry is inmiddels live
Sinds 20 juli 2026 is het Europese DPP Registry operationeel. Daarnaast heeft de Europese Commissie ook een aparte testomgeving beschikbaar gemaakt. Daar kun je nu al bekijken hoe het registreren en beheren van DPP’s werkt, zonder dat je echte productdata of live processen raakt.
Het Registry is geen centrale database waar alle productinformatie in terechtkomt. Het werkt vooral als een Europese index: unieke identifiers, registratiedata en bepaalde metadata worden vastgelegd, terwijl de uitgebreide productdata zelf decentraal blijft staan bij de economic operator of een DPP service provider.
Voor bedrijven is die testomgeving eigenlijk best interessant om nu al eens te bekijken. Je krijgt dan veel beter gevoel bij wat “een DPP registreren” straks praktisch betekent. De Commissie heeft inmiddels ook een gebruikershandleiding voor economic operators gepubliceerd waarin onder andere het aanmelden van een organisatie en het registreren en beheren van DPP’s wordt uitgelegd.
Voor textiel kun je er nog geen definitief wettelijk DPP mee invullen, omdat de product specifieke eisen nog ontbreken. Maar je kunt wel alvast zien hoe het technische proces rondom registratie eruitziet. En dat maakt de DPP meteen een stuk concreter dan alleen een QR-code op een product.
Hier vind je de link er naartoe: DPP Registry en testomgeving van de Europese Commissie
De DPP service provider wordt belangrijker dan ik eerst dacht
Na het festival ben ik ook verder gedoken in de rol van de DPP service provider. Onder de ESPR moet er een back-up van het DPP beschikbaar zijn via zo’n provider. Dat betekent dus dat een DPP-oplossing uiteindelijk meer moet zijn dan een mooie webpagina achter een QR-code.
Tegelijk weten we nog niet precies aan welke eisen die providers straks moeten voldoen. Die voorwaarden worden verder uitgewerkt en worden pas later duidelijk. Dit wordt een losse Delegated Act in 2027.
Wat je nu al ziet, is dat aanbieders heel verschillend zijn. De ene partij zit sterk op marketing, storytelling en klantinteractie. Andere zorgen vooral dat de gegevens betrouwbaar worden opgeslagen, toegankelijk blijven en op de juiste manier kunnen worden aangepast (denk aan compliance, governance, identity, data-opslag en lifecycle management). Je kunt dus nu al prima kijken wat voor soort oplossing bij je organisatie past.
Ik zou alleen nog voorzichtig zijn met langdurige afspraken. Zolang nog niet duidelijk is welke eisen aan DPP service providers worden gesteld, weet je ook niet precies wat je contractueel moet vastleggen en waar je een aanbieder straks op moet controleren. Denk aan data-export, overstappen naar een andere provider, beschikbaarheid op lange termijn, versiebeheer en wat er gebeurt als een provider zelf stopt.
Bewaren en downloaden speelt ook mee
Nog zo’n punt dat snel over het hoofd wordt gezien: informatie moet niet alleen beschikbaar zijn op het moment dat je een product verkoopt.
Voor digitale productinstructies stelt de ESPR al eisen aan downloadbaarheid en beschikbaarheid. Consumenten moeten die informatie kunnen downloaden en zelf bewaren. De informatie moet gedurende de verwachte levensduur van het product online beschikbaar blijven, met een minimum van tien jaar.
Bij textiel kan dat straks bijvoorbeeld gaan om care-, was- of reparatie-informatie. Welke informatie precies onder die verplichting valt, moet nog worden bepaald.
Voor het volledige DPP geldt die tien jaar dus niet automatisch. De bewaartermijn voor de overige DPP-data wordt per productgroep verder ingevuld.
Hoe kun je je nu voorbereiden op het DPP voor textiel?
Als je nu alvast wilt voorbereiden, zou ik niet beginnen met een tool of met de vraag welke QR-code je nodig hebt. Pak één bestaand textielproduct en kijk of je de informatie achter dat product daadwerkelijk kunt reconstrueren.
Welke materialen zitten erin? Uit welke productielocatie komt de batch? Welk bewijs hoort bij recycled content? Welke testrapporten horen bij deze uitvoering? Waar staan de certificaten? En kan iemand over drie jaar nog zien waarop een footprintberekening gebaseerd was?
Dan kom je vanzelf uit bij de echte uitdaging: productdata zit vaak verspreid over verschillende systemen en partijen. Een deel staat in ERP of PIM, een deel in Excel, een deel bij de leverancier en een deel in mailboxen of losse certificaten.
Als je die informatie uit vijf systemen, drie mailboxen en vier leveranciers moet halen, heb je waarschijnlijk eerst een dataprobleem en pas daarna een DPP-vraagstuk.
Daar zou ik dus nu beginnen. Breng per product in kaart welke data je al hebt, waar die staat, wie eigenaar is van die informatie en welk bewijs erbij hoort. Kijk daarna pas welke informatie je straks in een DPP-oplossing wilt ontsluiten.
Voor actuele informatie volg ik onder andere de officiële textielpagina van de Europese Commissie en de JRC-documentatie over de voorbereidende studie. Europese Commissie: Textile Apparel and the DPP JRC: Preparatory Study for Textiles
Voor wie echt de techniek in wil
De technische DPP-standaarden worden binnen CEN/CENELEC JTC 24 uitgewerkt. Daaronder vallen normen voor identifiers, data carriers, interoperabiliteit, data-uitwisseling, opslag, API’s, toegangsrechten en authenticatie.
Als je daar echt helemaal in wilt duiken: via NEN Connect zijn deze normen gratis in te zien. Vooral EN 18219 over identifiers, EN 18220 over data carriers en EN 18221 over dataopslag, archivering en persistence zijn interessant als je wilt begrijpen wat er technisch achter het DPP komt te liggen.
Hulp bij voorbereiding textiel DPP?
Heb je vragen over wat de DPP-ontwikkelingen voor jouw producten of organisatie betekenen, of wil je alvast bekijken welke productdata je nu al kunt voorbereiden? Neem dan gerust contact op met VAN EYCK ADVIES. Ik denk graag praktisch mee over wat nu al zinvol is en wat je beter nog even kunt afwachten.